altijd op weg ...

Toch maar weer eens een filmpje gemonteerd, ditmaal nog van de vakantie in Frankrijk vorig jaar augustus! Het was eigenlijk de bedoeling om een filmpje van de Amstel Gold Race te maken maar toen kwam ik nog wat beeldmateriaal tegen van deze vakantie en van het kijken van de beelden kreeg ik toch regelmatig een glimlach op m'n gezicht van deze leuke last-minute. De temperatuur lag toen de hele week rond de 30 graden en in combinatie met de oceaanwind spoot het bruin werkelijk op de huid. Terwijl wij heerlijk relax iedere dag bij het zwembad lagen konden de jongens hun lol niet op. In Frankrijk op een camping met een zwembad met palmbomen,, een oceaan die golven uitbraakt over de rotskust waarvan je best onder de indruk raakt en iedere avond zelf mogen kiezen wat je eet. Patates-frites, bbq of pain.

De golven die op de kust slaan maken me daar een herrie die je de hele dag door op de camping hoort. O, ja! 's nachts nog meer want dan is er minder herrie en klinkt het nog erger, alsof het stormt en ieder moment de tent opgetild kan worden door een storm en er vervolgens wapperend vandoor gaat. Niets is minder waar want het is alleen maar mooi weer geweest met veel zon, een beetje woei en geen regen. Kortom, een vakantie zoals die hoort te zijn.

Rechtsboven staat het kom je rechtstreeks bij mijn geplaatste Youtube filmpjes, gewoon een kwestie van op het juiste plaatje klikken.

We kennen ze zo langzamerhand allemaal wel en wat mij betreft al een tijdje passé, Tiny en Lau. Uitgerekend op de dag vóór deel 1 van -In het Spoor van de Meidagen- staat uitgerekend dit stel naast ons op de camping. Even voor half 8 vanmorgen besluit het keffertje van Tiny en Lau de jaren `70vouwwagen te ontvluchten en staan beide baasjes met veel geschreeuw en herrie de boel tot orde te roepen. Tiny tegen dat worstenbrood op pootjes en Lau tegen Tiny, wij vervolgens binnensmonds tegen alle 3. Zodra het mormel weer terug is houdt zij nog een 10 minutengesprek met t beestje waarna Lau hetzelfde doet, eerst met Tiny dan tegen het, inmiddels door ons gebombardeerde, k*ttenlikkertje. Het is dan inmiddels 8 uur en op het moment dat wij vermoeden dat de stilte is teruggekeerd draaien we ons nog maar eens om en kruipen lekker tegen mekaar aan voor een uurtje of wat slaap. Echter... Lau heeft besloten om maar iemand te gaan bellen en dat staand tussen onze kampeermiddelen in. Hij is blijkbaar in gesprek met een ondernemer want hij informeert druk naar een aantal producten en diensten. Zijn gesprekspartner is al net zo vaag als hij getuige het aantal herhalingen dat Lau door de telefoon schreeuwt. Op de vraag van hem -hoe laat de zaak vrijdag open is- gil ik bijna uit `Vrijdag ga je niet halen, als je niet snel ophangt`. Niet veel later gaat de gsm uit en de radio aan. De jongens zijn inmiddels ook wakker geschreeuwd en vanuit hun tentje bij ons in de caravan komen liggen. Collectief mopperen we verder, hard pratend om boven het geluid van de radio uit te komen. Rond tienen keert de rust in het kampeerlaantje terug als de buurtjes er opuit gaan. We ontbijten rustig en mijmeren over de tijd van orde en rust op de camping. We bekomen onder het genot van de warme broodjes en pakken ons vakantiegevoel weer op. Om 14:00 uur gaat het animatieteam van start en zijn de jongens weg. Voor mij een mooie gelegenheid om even een rustmomentje te nemen en de ogen dicht te doen. Morgen wacht tenslotte een lange fietsdag en beetje extra slaap zal me goed doen. 14:12 uur - Het stel keert `nadrukkelijk` terug en discussiëren er druk op los of de winkel van Blokker op 5 mei wel of niet geopend is. Lau denkt van niet en heeft het er een dikke 10 minuten over dat hij geen enkel risico wil nemen en naar Duitsland wil. Ik zeg `Doen!`. En vergeet je Tiny, dat k*ttenlikkertje en je vouwwagen niet. Morgen Bevrijdingsdag!

Link: http://www.veteraneninstituut.nl/fietstocht

In 2010 is het 70 jaar geleden dat Duitse troepen ons land binnenvielen en de strijd om de vrijheid van ons land begon. Ruim 300.000 Nederlandse militairen en gemilitariseerde Nederlandse zeelieden hebben aan deze strijd deelgenomen. Om te herdenken dat 70 jaar geleden op 10 mei de strijd om onze vrijheid begon die vijf jaar later op 5 mei 1945 werd bekroond, organiseert het Veteraneninstituut op de twee belangrijkste herdenkingsdagen – 5 en 10 mei 2010 – een tweedelige fietstocht voor veteranen die vooral in het teken van de strijd in de meidagen van 1940 zal staan, maar ook van de strijd die tot onze bevrijding op 5 mei 1945 leidde. De tweedelige fietstoch rijden voor vrede, veiligheid en vrijheid. Ik mag deel uitmaken van die 40 fiets-veteranen die 400 km in 2 dagen weg zullen trappen. Middels de link onder de titel vind je alle bijzonderheden van deze 2 tochten en via twitter zal ik het verloop van de tochten de lucht in twitteren. hashtag:#veteranenfietstocht

Link: http://www.atletiekzeeland.nl/deltasport/index.php?pg=weduitslag&wedid=929

Owen scoort in de mist zijn 6e treffer (7-0)

Op de foto is goed te zien in welke kleine wereld we vandaag hebben doorgebracht. In deze kleine wereld spelen kleine grote mannen met ballen en gaan de bazin en hond er op uit voor een stevige wandeling in Steenbergen.

Vanmorgen dus bijtijds uit bed voor de traditionele familiebewegingszaterdag. Monique bracht ons naar Zierikzee zodat Owen kon voetballen en ikzeidegek kon fluiten. In een bocht bij Schuddebeurs deed de automobiel ietwat raar wat weer niet geheel raar was want het was glad, verrassend glad zeg maar. Bij de opa en oma van onze kinderen vervolgens een auto geleend zodat Kevin en ik minstens een helft van Owen zijn wedstrijd zouden kunnen zien in Burgh tegen DFS. Ik moets tenslotte alweer op tijd terug zijn in Zierikzee voor het leiden van de A junioren van v.v.Mevo. Eenmaal in de kantine ging mijn telefoon, wedstrijd afgelast. Daar sta je dan om kwart voor negen met de kroost terwijl je zelf pas om 12 uur aan de bak hoeft. Het lastigste is nog .... hoe ga ik dit aan Owen vertellen. Teams genoeg bij Mevo en hij werd al snel door anderen ingedeeld bij F3. Die konden wel wat hulp gebruiken, ze waren niet compleet. Monique was inmiddels al van ons mooie eiland af en ik heb weer snel de leenauto terug gebracht. Eigenlijk had ik ingezet op een wedstrijd met F1 bij DZC in .....juist, Zonnemaire tegen Jelle & co maar die waren al onderweg en naar ik later begreep in een bocht bij Schuddebeurs met een auto uit die bocht gegleden. Up2date dankzij de twitter van Bolus, Jelle's Ouwe. Verder gelukkig niets aan de hand. Het had wel invloed op de wedstrijd van F3 want er zou er ook 1 speler meespelen en die liet even op zich wachten vanwege het autoschaatsen. Met 20 minuten vertraging ging de wedstrijd van start en weer 20 minuten later waren er al 5 ballen tegen de touwen gejaagd door Owen, ruststand 5-0. Trots liepen pa en opa, die een topwedstrijd ook wel zag zitten naar de koffie alwaar we er een analyse op los lieten die Derksen het nakijken geeft. De 2e helft werd er driftig op los gedribbeld en iedere goal overtrof de andere in schoonheid. Met een eindstand van 9 tegen 0 werden de handjes geschud van tegenstander ZSC en in kampioensferen werd de kleedkamer opgezocht. Op zo'n moment is het spelen op veld 3 ineens geen straf meer maar een ware triomftocht.

Voor de statistieken:

Dit F3 boekt op 6 februari 2010 haar allereerste overwinning van het seizoen 2009/2010.

F3 is een eerstejaars F team met 5 en 6 jarigen en schoppen nog maar een paar maanden tegen een bal. Dat ze hulp krijgen van 1 speler uit F1 en Owen uit E3 doet niets af aan de prestatie van de kleine, en vanaf heden grote, kanjers. Max had er met F1 al een hele wedstrijd opzitten en zou normaal gesproken vermoeid op het veld moeten staan en Owen speelt dan wel in een team van hogere leeftijdscategorie maar hoort gezien zijn leeftijd wel in de F pupillen te spelen.

Met zijn 7 doelpunten is hij hier de held, trekken we nog een zak chips open, fles limonadesiroop op tafel en feesten maar.

Dan ga ik nu Mario of Leo even bellen, even tippen!